Ordu'da GES üretimi neye bağlı?
Ordu yıllık güneş potansiyelinde 78. sırada ve Türkiye ortalamasının %19 altında (1 kWp için yılda ~1.149 kWh). Buna rağmen Ordu'da GES hâlâ anlamlı olabilir: belirleyici olan üretimin kaç kWh olduğu değil, tükettiğiniz elektriğin fiyatıyla karşılaştırıldığında ne kadarını karşıladığıdır. Yalnızca sistemin biraz daha büyük boyutlandırılması gerekir.
Ordu üretim profili yıl içinde görece dengeli: en iyi ay Haziran (~123 kWh/kWp), en zayıf ay Ocak (~63 kWh/kWp) ve aradaki fark 2 kat. Kış üretimi yıllık toplamın %17’i olduğu için, öz tüketim oranı yüksek tesislerde aylar arası gelir dalgalanması daha az hissedilir.
Ordu için PVGIS’in hesapladığı optimum panel eğimi 34°; yaygın olarak kullanılan 30°’lik kurulumdan 4° daha dik. Daha dik açı, kışın alçak güneşi daha iyi yakalar ve kar tutmayı azaltır. Çatı eğimi sabitse bu, üretimde birkaç puanlık bir fark demektir; arazi kurulumunda ise konstrüksiyon açısı buna göre seçilebilir.
Ordu'ya en yakın iller Giresun (44 km), Samsun (134 km), Tokat (135 km). Karadeniz Bölgesi’ndeki bu iller benzer iklim koşullarını paylaşır; teklif karşılaştırırken aynı bölgedeki referans santrallerin gerçek üretim verisini istemek, broşürdeki değerlerden daha güvenilir bir ölçüdür.
Sıralamada Ordu’in hemen üstünde Samsun (1.198 kWh/kWp), hemen altında Giresun (1.071 kWh/kWp) var. Aradaki farkların küçüklüğü şunu gösterir: bir ilin “daha güneşli” olması, kötü konumlandırılmış bir çatının kaybını telafi etmez. Yön, eğim ve gölgelenme çoğu zaman il farkından daha belirleyicidir.
Somut bir ölçek: yılda 4.000 kWh tüketen ortalama bir ev, Ordu'da yaklaşık 3,5 kWp panelle (≈ 7 adet 550 Wp modül) yıllık tüketimi kadar üretim yapar. 10 kWp’lik bir sistem ise burada yılda ~11.490 kWh verir. Kendi kurulu gücünüzü yukarıdaki hesaplayıcıya girerek günlük ve saatlik değerleri de görebilirsiniz.
Karadeniz’de bulutluluk ve yüksek nem yıllık üretimi sınırlar; buna karşılık dağınık (difüz) ışınımın payı yüksektir, yani tamamen kapalı bir günde bile üretim sıfır değildir. Yosunlanma ve yaprak/kuş kirliliği, kuru bölgelere göre daha sık temizlik gerektirir.